Het ontstaan van Pro Deo
Het onderstaande stuk is integraal weergegeven naar aanleiding van een spel wat gespeeld is op de tweede Diës Natalis van Pro Deo. (1994)
Beste mensen,
Hier volgt het verhaal over het ontstaan van Pro Deo en het wel heel bijzondere leven van de studenten die lid werden van deze vereniging!
Eerst maar over de studenten. Een groot gedeelte hiervan woonde in de pastorie. Onder andere de penningmeester, de latere voorzitter en ook het vijfde lid. Deze studenten hielden er wat vreemde gewoontes op na, zodat de nieuwe dominee de pastorie ontdekte als een algemeen onbewoonbaar verklaard pand. De studenten hadden namelijk de gewoonte c.m., als zij iemand wilde roepen, dit te doen door met een bezem op het plafond te bonken. En ja, u verwacht het al, het plafond was het er niet mee eens, en begaf het op een kwade dag. Of de studenten het hierdoor hebben afgeleerd weet ik niet.
De studenten die in de pastorie woonden waren allemaal eerbare vrijgezellen. Er werden dus ook regelmatig etentjes georganiseerd voor potentiële kandidaten voor deze verstokte eenlingen. Verder waren de studenten erg oranje gezind, de woonkamer in de pastorie was uitbundig versierd met een grote Nederlandse vlag. Ook hadden ze erg slechte gewoontes. Als er bier gedronken werd in de pastorie, en dat was niet zelden, dan hadden ze de slechte gewoonte om de flesjes niet zoals elk normaal mens, met een flesopener te openen, maar tegen de schouw te slaan. Dit vonden ze vooral heel stoer, maar het was niet bevordelijk voor het fraaie uiterlijk van de schouw.
Op erg hoog niveau stonden deze studenten ook niet, er werd elke dag naar GTST gekeken!! En daarbij kwamen ook heel veel problemen om de hoek kijken. Studenten staan er om bekend weinig geld te bezitten en dus kon er geen goede televisie gekocht worden. In de pastorie stonden er dus ook twee! Eén met alleen beeld, en één met alleen geluid!! Dit heeft heel wat ruzie veroorzaakt. Sommige mensen wilden MTV kijken en anderen GTST zien. Maar wat wil je nu liever: beeld of geluid? Uiteindelijk kwam er het voorstel om dan maar naar het beeld van GTST te kijken, met het geluid van MTV erbij!
Dan nu over de Eerste Deventer Studentendag. Deze werd in het leven geroepen door Jelle Oldenburger en Hilde Veerman. Deze laatste is tot voorkort altijd onze penningmeester geweest. Jelle en trouwens ook Hilde, hebben later de eer gekregen om erelid te zijn. De studentendag werd gehouden in september, op het moment dat er in Deventer ook open monumentendag was. Alle eerbare prachtige gebouwen in Deventer konden worden bezichtigd. Er waren ongeveer 40 studenten op deze dag aanwezig, allemaal mensen die ook wel lid wilden worden van de studentenvereniging. Ook uit Arnhem waren er veel studenten, alleen zijn die nooit lid geworden.
Er werd in groepjes door de stad gezwalkt. Onder andere de synagoge, de moskee en het gebouw van de vrij metselaars werden bekeken. Deze laatsten waren vooral blij dat er ook vrouwen kwamen kijken. Over vrouwen gesproken: de oprichtingscommissie had geen vrouwelijke voorzitter, geen vrouwelijke secretaris, geen vrouwelijk algemeen adjunct, geen vrouwelijk vijfde lid, maar (gelukkig!!!) toch wel een vrouwelijke penningmeester. Dit is dus in de loop van de tijd wel wat gewijzigd.
Na de Eerste Deventer Studentendag, is het eigenlijke Pro Deo dus begonnen. Er kwam een echte gereformeerde HBO-Vereniging in Deventer.
Na een aantal vergaderingen waarin hevig werd gediscussierd over de statuten en over welke naam onze vereniging zou krijgen, was op 18 december 1992 het grote moment aangebroken waarop onze vereniging Pro Deo werd opgericht. Na een overheerlijke maaltijd, boerenkool met worst, tussen kaarstlicht en onder de gewelven van de ‘drie Nissen’, werden door de oprichtingscommissie de leden één voor één geïaugureerd.
De oprichtingscommissie had als cadeau bullen met echte lakzegels gegeven met een Pro Deo stempel. Dit cadeau en ook het oprichtingsfeest was wat (veel) duurder uitgevallen dan verwacht en zo begon de vereniging met een leuk kastekort. Elma Bril was het allereeste lid van Pro Deo. Nadat alle leden waren geïnaugureerd, werd het bestuur geïnstalleerd. Gerard de Graaf als voorzitter, Mattie Vuijk als secretaris, Hilde Veerman als penningmeester, Edwin Zondervan als algemeen adjunct, en tot slot Martine Klapwijk als vijfde lid.
De leden van de oprichtingscommissie (Jelle Oldenburger, Gerard de Graaf, Reinier Zandbergen, Hilde Veerman en Erik Compaan) werden uitgeroepen tot erelid. Na de inauguratie werd er een receptie gehouden. Hier waren onder andere de gemeenteleden van de kerk in Deventer uitgenodigd. Aan de drukte te zien hadden veel gemeenteleden aan deze uitnodiging gehoor gegeven.
Op deze avond werd voor het eerst amacitia gedronken en ons verenigingslied en drinklied in gebruik genomen. Joop Meijer was een prima voorzanger. Ook waren alle andere HBO-verenigingen uitgenodigd om bij onze oprichting aanwezig te zijn.
Er werden veel beloftevolle speeches gehouden. Zo beloofde de vereniging van Arnhem hun kleine pasgeboren zusje te helpen met opgroeien en groot en sterk worden, zoals een grote en oudere zus dat behoort te doen. We wachten nog steeds op invulling van deze belofte...
Deze avond kregen we ook onze eerste cadeaus. Zoals van de voorzitter van Groningen een zuigfles. Na het officiële gedeelte werd er nog tot diep in de nacht doorgefeest, toen zaten we nog in onze rijke dagen en was er de hele tijd gratis drinken, waar vooral Arnhem (onze grote hulpvaardige zus) veel gebruik van maakte.
Na een jaar met hoogtepunten en dieptepunten begonnen we het tweede jaar met een ledenvergadering. Met schrik ondekten we toen dat we veel leden niet terug zouden zien. Gelukkig waren er wel wat nieuwe gezichten, bijna allemaal Zwollenaren. Op deze avond kozen we een nieuw bestuur, met Gerben Visser als voorzitter, Koen Schouten als secretaris en Joop Meijer als vijfde lid. Verder bleef het bestuur ongewijzigd. Later in het jaar werd door gebrek aan vervanging voor Martine het bestuur ingekrompen tot drie leden.
Joop Meijer is daardoor het kortstzittende bestuurslid geweest (ongeveer drie maanden). Ook werd al snel duidelijk dat we onze ‘soos’-ruimte de patorie, kwijt zouden raken door de komst van dominee Wielhouwer.
Een ander hoogtepunt van dat jaar was de studentendag, deze was bedoeld om elkaar en Deventer beter te leren kennen. Na een kop koffie in de kerk, ons meest gebruikte ontmoetingspunt, werd iedereen in groepjes Deventer in gestuurd met een fototoestel om foto’s te maken van elkaar en van bijzondere dingen die Deventer bezit, zoals Bruintje Beer, de Heksenketel, etc. ’s middags werden we in de kerk bezig gehouden. We moesten levend mens-erger-je-niet doen. Het enige dat we (auteurs red.) daarvan kan herinneren zijn blote voeten op de koude vloer. Na het patat-eten moesten we snel opruimen en naar huis, want de kerk moest versierd worden voor de komst van dominee Wielhouwer de volgende dag.
Jasper was deze dag niet aanwezig in verband met rijles, of afrijden… eigen schuld dus!!
De Diës
Na een afdaling over een trap bedekt met stro, werden we verwelkomd door een lid van de diëscommissie en een erelid, die ons ook voorzagen van een programmaboekje. Vervolgens werden we op de foto gezet.
"Logica brengt je van A naar B, verbeelding brengt je overal."
Met deze spreuk ging Pro Deo haar eerste diës beginnen. Het waren woorden die zeker door onze ‘ondergewaarderde ‘ voorzitter van toen werden onderstreept. Na de opening door de voorzitter kon iedereen genieten van een voortreffelijk diner. Na de maaltijd ging men over na het volgende programmapunt: de inauguratie van de nieuwe leden. Elk nieuw lid werd één voor één geïnaugureerd door het bestuur. Van de nieuwe leden kwam het merendeel uit Zwolle. De meeste van deze leden, hebben hun lidmaatschap al snel weer opgezegd.
Na de inauguratie werd het schitterende studentenlied van Pro Deo geintroduceerd bij het amicitia-drinken. Onze stembanden kregen even rust tijdens speeches van de verschillende afgevaardigden. Weer was het Zwolle dat ons teleurstelde, hun speech was niet om aan te horen. Om over die van Twente maar niet te spreken.
De speeches werden goed beantwoord door verschillende leden van onze vereniging. Na de speeches werd het tijd om de benen te strekken tijdens West-afrikaanse dansles, gegeven door Mamo Tourne. Mamo Tourne werd begeleid door Mangue Camare. Het werd een fantastische les, waarin iedereen zich kon uitleven. Met de stemming er helemaal in kon men gaan kijken naar verschillende stukjes die gedaan werden. Na de stukjes werd het officiele gedeelte van de diës afgesloten. Na de sluiting werd er nog tot in de kleine uurtjes doorgefeest.
De diëscommissie was opgelucht: deze eerste Diës was zeer geslaagd!
De penningmeester had er een zwaar hoofd in: Waar moeten we het allemaal van betalen.
In de stille weken na de Diës werd er beraad over het feit dat de nieuwe Zwolse leden wel erg brutaal waren geweest. Op de Diës hebben zij Pro Deo bestookt en Zwolle opgehemeld. Er werd dus gebroed op een manier om de zwollenaren te laten boeten voor hun hoogmoed. Een voorstel was om de contributie vijf keer te verdubbelen (wordt fl. 800,- (€ 363,02 w.m.)) voor iedere niet-opbouwende opmerking over ons schone Deventer. Waarschijnlijk zijn de maatregelen tegen de Zwollenaren effectief gebleken want ze zijn allemaal verdwenen.
Vergezeld met het gegeven: ‘vele leden, één lichaam’, werden door Pro Deo avonden over Kuitert voor en met de gemeente georganiseerd.
Een bijzonder gewaardeerd erelid draagt ons ideaal een warm hart toe. Ze is zo geïnspireerd geraakt dat ze naar Ghana is gevlogen om daar in een ‘Pro Deo T-shirt" (het eerste door Alies, met de hand gemaakte, exemplaar (red.)) Haar ideaal en ons moraal uit te dragen.
Vriendschappelijke banden werden aangedaan met Kampen. In de ‘IJselbourg’ werd menige nieuwjaarsborrel gedronken. De secretaris hoorde Kampense eenden kwaken, kon niet meer slapen, een lid klapte van schrik met bed en al in elkaar.
Ziehier: algehele ontzetting. Maar toch draagt Pro Deo de dichterlijke Kampense Amice/Amica dicht aan het filosofisch hart.
Sommige Pro Deo’ers zijn naast filosofisch ook sportief. Pro Deo toog van Kampen naar Groningen om te flaneren op sportieve evenementen. De resultaten werden beschouwd als zijnde zeer bevreddigend: Kampen werd één na laatste met vollybal. Daar moest op gedronken worden. Het bestuur heeft dat jaar serieus aan zijn/haar taken gezeten, en de bijbelstudieclub werd het trefpunt van het individuele lid.
De verwachtingen zijn nu gevestigd op de nieuwe lichting Pre-Deers.
Met dank aan de auteurs: Marry v.d. Burght, Alies de Jong, Thea Siebring en Judith Vuijk.
SOPHIE1) zal zorg dragen voor het vervolg van de geschiedenis van Pro Deo!!!
1) SOPHIE was een dispuut binnen Pro Deo dat helaas heeft opgehouden te bestaan.
Het onderstaande stuk is integraal weergegeven naar aanleiding van een spel wat gespeeld is op de tweede Diës Natalis van Pro Deo. (1994)
Beste mensen,
Hier volgt het verhaal over het ontstaan van Pro Deo en het wel heel bijzondere leven van de studenten die lid werden van deze vereniging!
Eerst maar over de studenten. Een groot gedeelte hiervan woonde in de pastorie. Onder andere de penningmeester, de latere voorzitter en ook het vijfde lid. Deze studenten hielden er wat vreemde gewoontes op na, zodat de nieuwe dominee de pastorie ontdekte als een algemeen onbewoonbaar verklaard pand. De studenten hadden namelijk de gewoonte c.m., als zij iemand wilde roepen, dit te doen door met een bezem op het plafond te bonken. En ja, u verwacht het al, het plafond was het er niet mee eens, en begaf het op een kwade dag. Of de studenten het hierdoor hebben afgeleerd weet ik niet.
De studenten die in de pastorie woonden waren allemaal eerbare vrijgezellen. Er werden dus ook regelmatig etentjes georganiseerd voor potentiële kandidaten voor deze verstokte eenlingen. Verder waren de studenten erg oranje gezind, de woonkamer in de pastorie was uitbundig versierd met een grote Nederlandse vlag. Ook hadden ze erg slechte gewoontes. Als er bier gedronken werd in de pastorie, en dat was niet zelden, dan hadden ze de slechte gewoonte om de flesjes niet zoals elk normaal mens, met een flesopener te openen, maar tegen de schouw te slaan. Dit vonden ze vooral heel stoer, maar het was niet bevordelijk voor het fraaie uiterlijk van de schouw.
Op erg hoog niveau stonden deze studenten ook niet, er werd elke dag naar GTST gekeken!! En daarbij kwamen ook heel veel problemen om de hoek kijken. Studenten staan er om bekend weinig geld te bezitten en dus kon er geen goede televisie gekocht worden. In de pastorie stonden er dus ook twee! Eén met alleen beeld, en één met alleen geluid!! Dit heeft heel wat ruzie veroorzaakt. Sommige mensen wilden MTV kijken en anderen GTST zien. Maar wat wil je nu liever: beeld of geluid? Uiteindelijk kwam er het voorstel om dan maar naar het beeld van GTST te kijken, met het geluid van MTV erbij!
Dan nu over de Eerste Deventer Studentendag. Deze werd in het leven geroepen door Jelle Oldenburger en Hilde Veerman. Deze laatste is tot voorkort altijd onze penningmeester geweest. Jelle en trouwens ook Hilde, hebben later de eer gekregen om erelid te zijn. De studentendag werd gehouden in september, op het moment dat er in Deventer ook open monumentendag was. Alle eerbare prachtige gebouwen in Deventer konden worden bezichtigd. Er waren ongeveer 40 studenten op deze dag aanwezig, allemaal mensen die ook wel lid wilden worden van de studentenvereniging. Ook uit Arnhem waren er veel studenten, alleen zijn die nooit lid geworden.
Er werd in groepjes door de stad gezwalkt. Onder andere de synagoge, de moskee en het gebouw van de vrij metselaars werden bekeken. Deze laatsten waren vooral blij dat er ook vrouwen kwamen kijken. Over vrouwen gesproken: de oprichtingscommissie had geen vrouwelijke voorzitter, geen vrouwelijke secretaris, geen vrouwelijk algemeen adjunct, geen vrouwelijk vijfde lid, maar (gelukkig!!!) toch wel een vrouwelijke penningmeester. Dit is dus in de loop van de tijd wel wat gewijzigd.
Na de Eerste Deventer Studentendag, is het eigenlijke Pro Deo dus begonnen. Er kwam een echte gereformeerde HBO-Vereniging in Deventer.
Na een aantal vergaderingen waarin hevig werd gediscussierd over de statuten en over welke naam onze vereniging zou krijgen, was op 18 december 1992 het grote moment aangebroken waarop onze vereniging Pro Deo werd opgericht. Na een overheerlijke maaltijd, boerenkool met worst, tussen kaarstlicht en onder de gewelven van de ‘drie Nissen’, werden door de oprichtingscommissie de leden één voor één geïaugureerd.
De oprichtingscommissie had als cadeau bullen met echte lakzegels gegeven met een Pro Deo stempel. Dit cadeau en ook het oprichtingsfeest was wat (veel) duurder uitgevallen dan verwacht en zo begon de vereniging met een leuk kastekort. Elma Bril was het allereeste lid van Pro Deo. Nadat alle leden waren geïnaugureerd, werd het bestuur geïnstalleerd. Gerard de Graaf als voorzitter, Mattie Vuijk als secretaris, Hilde Veerman als penningmeester, Edwin Zondervan als algemeen adjunct, en tot slot Martine Klapwijk als vijfde lid.
De leden van de oprichtingscommissie (Jelle Oldenburger, Gerard de Graaf, Reinier Zandbergen, Hilde Veerman en Erik Compaan) werden uitgeroepen tot erelid. Na de inauguratie werd er een receptie gehouden. Hier waren onder andere de gemeenteleden van de kerk in Deventer uitgenodigd. Aan de drukte te zien hadden veel gemeenteleden aan deze uitnodiging gehoor gegeven.
Op deze avond werd voor het eerst amacitia gedronken en ons verenigingslied en drinklied in gebruik genomen. Joop Meijer was een prima voorzanger. Ook waren alle andere HBO-verenigingen uitgenodigd om bij onze oprichting aanwezig te zijn.
Er werden veel beloftevolle speeches gehouden. Zo beloofde de vereniging van Arnhem hun kleine pasgeboren zusje te helpen met opgroeien en groot en sterk worden, zoals een grote en oudere zus dat behoort te doen. We wachten nog steeds op invulling van deze belofte...
Deze avond kregen we ook onze eerste cadeaus. Zoals van de voorzitter van Groningen een zuigfles. Na het officiële gedeelte werd er nog tot diep in de nacht doorgefeest, toen zaten we nog in onze rijke dagen en was er de hele tijd gratis drinken, waar vooral Arnhem (onze grote hulpvaardige zus) veel gebruik van maakte.
Na een jaar met hoogtepunten en dieptepunten begonnen we het tweede jaar met een ledenvergadering. Met schrik ondekten we toen dat we veel leden niet terug zouden zien. Gelukkig waren er wel wat nieuwe gezichten, bijna allemaal Zwollenaren. Op deze avond kozen we een nieuw bestuur, met Gerben Visser als voorzitter, Koen Schouten als secretaris en Joop Meijer als vijfde lid. Verder bleef het bestuur ongewijzigd. Later in het jaar werd door gebrek aan vervanging voor Martine het bestuur ingekrompen tot drie leden.
Joop Meijer is daardoor het kortstzittende bestuurslid geweest (ongeveer drie maanden). Ook werd al snel duidelijk dat we onze ‘soos’-ruimte de patorie, kwijt zouden raken door de komst van dominee Wielhouwer.
Een ander hoogtepunt van dat jaar was de studentendag, deze was bedoeld om elkaar en Deventer beter te leren kennen. Na een kop koffie in de kerk, ons meest gebruikte ontmoetingspunt, werd iedereen in groepjes Deventer in gestuurd met een fototoestel om foto’s te maken van elkaar en van bijzondere dingen die Deventer bezit, zoals Bruintje Beer, de Heksenketel, etc. ’s middags werden we in de kerk bezig gehouden. We moesten levend mens-erger-je-niet doen. Het enige dat we (auteurs red.) daarvan kan herinneren zijn blote voeten op de koude vloer. Na het patat-eten moesten we snel opruimen en naar huis, want de kerk moest versierd worden voor de komst van dominee Wielhouwer de volgende dag.
Jasper was deze dag niet aanwezig in verband met rijles, of afrijden… eigen schuld dus!!
De Diës
Na een afdaling over een trap bedekt met stro, werden we verwelkomd door een lid van de diëscommissie en een erelid, die ons ook voorzagen van een programmaboekje. Vervolgens werden we op de foto gezet.
"Logica brengt je van A naar B, verbeelding brengt je overal."
Met deze spreuk ging Pro Deo haar eerste diës beginnen. Het waren woorden die zeker door onze ‘ondergewaarderde ‘ voorzitter van toen werden onderstreept. Na de opening door de voorzitter kon iedereen genieten van een voortreffelijk diner. Na de maaltijd ging men over na het volgende programmapunt: de inauguratie van de nieuwe leden. Elk nieuw lid werd één voor één geïnaugureerd door het bestuur. Van de nieuwe leden kwam het merendeel uit Zwolle. De meeste van deze leden, hebben hun lidmaatschap al snel weer opgezegd.
Na de inauguratie werd het schitterende studentenlied van Pro Deo geintroduceerd bij het amicitia-drinken. Onze stembanden kregen even rust tijdens speeches van de verschillende afgevaardigden. Weer was het Zwolle dat ons teleurstelde, hun speech was niet om aan te horen. Om over die van Twente maar niet te spreken.
De speeches werden goed beantwoord door verschillende leden van onze vereniging. Na de speeches werd het tijd om de benen te strekken tijdens West-afrikaanse dansles, gegeven door Mamo Tourne. Mamo Tourne werd begeleid door Mangue Camare. Het werd een fantastische les, waarin iedereen zich kon uitleven. Met de stemming er helemaal in kon men gaan kijken naar verschillende stukjes die gedaan werden. Na de stukjes werd het officiele gedeelte van de diës afgesloten. Na de sluiting werd er nog tot in de kleine uurtjes doorgefeest.
De diëscommissie was opgelucht: deze eerste Diës was zeer geslaagd!
De penningmeester had er een zwaar hoofd in: Waar moeten we het allemaal van betalen.
In de stille weken na de Diës werd er beraad over het feit dat de nieuwe Zwolse leden wel erg brutaal waren geweest. Op de Diës hebben zij Pro Deo bestookt en Zwolle opgehemeld. Er werd dus gebroed op een manier om de zwollenaren te laten boeten voor hun hoogmoed. Een voorstel was om de contributie vijf keer te verdubbelen (wordt fl. 800,- (€ 363,02 w.m.)) voor iedere niet-opbouwende opmerking over ons schone Deventer. Waarschijnlijk zijn de maatregelen tegen de Zwollenaren effectief gebleken want ze zijn allemaal verdwenen.
Vergezeld met het gegeven: ‘vele leden, één lichaam’, werden door Pro Deo avonden over Kuitert voor en met de gemeente georganiseerd.
Een bijzonder gewaardeerd erelid draagt ons ideaal een warm hart toe. Ze is zo geïnspireerd geraakt dat ze naar Ghana is gevlogen om daar in een ‘Pro Deo T-shirt" (het eerste door Alies, met de hand gemaakte, exemplaar (red.)) Haar ideaal en ons moraal uit te dragen.
Vriendschappelijke banden werden aangedaan met Kampen. In de ‘IJselbourg’ werd menige nieuwjaarsborrel gedronken. De secretaris hoorde Kampense eenden kwaken, kon niet meer slapen, een lid klapte van schrik met bed en al in elkaar.
Ziehier: algehele ontzetting. Maar toch draagt Pro Deo de dichterlijke Kampense Amice/Amica dicht aan het filosofisch hart.
Sommige Pro Deo’ers zijn naast filosofisch ook sportief. Pro Deo toog van Kampen naar Groningen om te flaneren op sportieve evenementen. De resultaten werden beschouwd als zijnde zeer bevreddigend: Kampen werd één na laatste met vollybal. Daar moest op gedronken worden. Het bestuur heeft dat jaar serieus aan zijn/haar taken gezeten, en de bijbelstudieclub werd het trefpunt van het individuele lid.
De verwachtingen zijn nu gevestigd op de nieuwe lichting Pre-Deers.
Met dank aan de auteurs: Marry v.d. Burght, Alies de Jong, Thea Siebring en Judith Vuijk.
SOPHIE1) zal zorg dragen voor het vervolg van de geschiedenis van Pro Deo!!!
1) SOPHIE was een dispuut binnen Pro Deo dat helaas heeft opgehouden te bestaan.